Papunta ako kanina sa Mall of Asia nang makita ko yung banner na nakasabit sa MRT station sa sa Pasay Rotonda para kay Manny Pacquiao. Siya raw ay bayani ng lahing Pilipino at galing ang mensaheng iyon kay Gloria Macapagal Arroyo. Kaugnay ito ng pagkapanalo ni Manny Pacquiao kay Ricky Hatton.

Magaling naman talagang boksingero si Pacquiao, walang duda yun. Pero yung tawagin syang bayani ng lahing Pilipino, lokohan na yun!

Ano ba ang nagawa ni Manny, bukod sa manalo ng limpak-limpak na salapi sa pakikipagsuntukan sa ring, para tawagin syang bayani ng lahing Pilipino? Dahil nagkakaisa ang mga Pinoy at nababawasan ang krimen tuwing may laban sya?

Sus! Eh yun ngang simpleng self quarantine requirement na munghkahi ng DOH pagbalik nya dito ay ipinagwalalng bahala nya.  Iyon ay para masiguradong hindi maikalat ang swine kung sakali man na may infected na ng swine flu sa team nya. Yun ba ang bayani?  Nagagalit tuloy si Doc Emer. Sabi ko nga, hintayin nyong maging kongressman yan. hehe!

Kung yun ang pamantayan para maging bayani, pwede na rin siguro tawaging santa si Aling Dionisia dahil laging nagdadasal at may bitbit na Sto. Nino. At tsaka sabi nya sikit na rin sya. Uhm… sige na nga. Sikat na naman talaga si Aling Dionisia dahil sa media na kulang na lang ay ibalita kung anong kulay ang tae ni Pacquiao matapos ang laban kay Hatton.

Hindi nga, paano naging bayani ng lahing Pilipino si Pacquiao?

Madalas kong marinig yung sinasabing masarap ang bawal.  Pero masarap din ang libre, di ba?

Noong Miyerkules, hindi ako pumasok sa trabaho dahil tinamad nagpa check-up ako.  Akalain mong nakakuha ako ng dalawang discount cards ng araw na iyon!

Makalibre ako ng halo-halo galing sa Chowking dahil sa transaksyon ko sa Western Union.  Nagpadala muna kasi ang pera sa ermat ko bago ako pumunta sa San Juan de Dios. Tapos yung gamot na binili ko, naka discount naman ako ng 25% galing sa Pfizer.

Syempre tuwang-tuwa ako. Libre eh!

Uhm.. bigla tuloy ako napaisip, does that make me a patay gutom blogger?

Para makuha mong bansagan  na patay gutom ang isang  tao, grupo ng mga tao o klasipikasyon ng grupo, siguro ang taas-taas na ng tingin mo sa sarili nun. Bad.

There are no guarantees. From the viewpoint of fear, none are strong enough. From the viewpoint of love, none are necessary.

Karaniwan na sa mga naghahanap ng trabaho sa Canada ang siguraduhin kung may guaranteed visa approval daw ba kapag kami ang nag-asikaso ng papeles nila. Minsan nga medyo nababara ko ng kaunti yung sobrang kulet. Yung tipong “eh Sir, bakit don sa kausap naman na ibang consultant sigurado daw kapag sila ang nagasikaso tapos sa inyo hindi?” Na sasagutin ko naman ng “Ay ganun po ba? Hindi po kasi naman ugali ang paasahin ang kliyente namin. Bakit po hindi kayo sa kanila magpaasikaso?” Syempre, matatauhan sya.

Ang iba naman, para daw siguradong makarating sa Canada, magpapakasal na lang daw sa mga Canadians. Kaya may mga nagtatanong tungkol sa fiance visa sa Canada, na wala naman. Hindi rin sigurado na kapag ikinasal ka sa isang Canadian ay makakapunta ka ng Canada.

Minsan mas gusto pa ng ibang tao na marinig ang gusto nila kaysa sa tapatin sila kung ano talaga ang totoo. Kaya minsan may mga naloloko ng mga illegal recruiters. Wala naman kasi talagang maloloko kung walang magpapaloko.

Halos araw-araw akong sumasakay ng bus papuntang opisina. Kapag day off ko naman. madalas ay bumibiyahe naman ako papuntang Pangasinan para bisitahin si Pia at bus pa rin ang aking sinasakyan. Wala pa kasi akong kotse. Hinihintay kong maging piso isang tumpok bago ako bumili.

Ito ang ilang obserbasyon ko sa pagsakay ko sa bus.

Bus sa EDSA

Ayaw na ayaw kong sumakay sa ordinary bus. Masyadong kaskasero ang mga driver ng ordinary bus at kadalasa’y barumabado, bastos at walang modo ang mga konduktor. Hindi naman lahat, pero sa madalas ko ito masaksihan tuwing napapasakay ako sa ordinary bus. Katulad noong minsan na halos isang oras na sa paghihintay ng pasahero doon sa no loading and unloading zone at may nainip na pasahero. Bumaba ito at kinuha ang binayad na pamasahe. Binigay naman ng konduktor, pero sinigawan yung ale na susunod daw ay mag taxi sya.

Paborito ko naman ang Jross na aircon bus. Mga bago kasi ang bus nila at mabango sa loob ng bus. May mga bus kasi na nakakahilo ang amoy ng air freshener na ginagamit. Bihira din ako makatyempo ng barumbadong driver at konduktor sa Jross bus.

Victory vs Five Star

Five Star ako. Madami akong hindi magandang karanasan sa Victory Liner. Isang beses, ang nasakyan kong bus papuntang Pasay mula Pangasinan ay hindi nagbababa sa EDSA, terminal to terminal lang daw sila pwede magbaba. Kung maaga-aga pa lang yun, malamang ay bumaba ako at lumipat. Nakipagtalo pa ako sa kondukor pero sabi nya ay matagal na raw na policy yun ng MMDA, baka daw hulihin sila. Kaya imbes na ibaba ako sa Evangelista, doon pa ako sa Pasay Terminal bumaba. At dahil gabing-gabi na yun, nagtaxi na lang ako pauwi sa bahay. Kung sa Evangelista ako bumamaba, lalakarin ko na lang sana at bahay na. May sumpong siguro yung driver at ayaw ng patigil-tigil.

Madalas namang mangyari sa Victory na yung mga biyaheng Pasay ay hindi na tumutuloy sa Pasay at ibinababa ang mga pasahero sa Cubao terminal. Paghihintayin nila ang mga pasahero ang mga bus galing probinsya na tutuloy sa Pasay. Syempre pa nakipagtalo na naman ako kaya lang ano namang magagawa ko eh ayaw na nga bumiyahe ni Manong Driver. Naisip ko ngang magreklamo sa LTFRB kaya lang abala lang yun sa akin pag nagkataon. Iniiwasan ko na lang sumakay sa Victory Liner.

Mandurukot sa bus

Madalas ako makasaksi ng mga dukutan sa bus. Tuwing sasakay nga ako ng bus sa EDSA, nakaugalian ko na ngang tingnan muna ang mga nakasakay na pasahero at baka nandon yung mandurukot na madalas ko makita.

Madami silang Modus Operandi pero ang madalas ko makita ay yung tuwing maraming bababa at makikipagsiksikan sila habang yung isang kasama naman ay siyang dudukot ng mga cellphone o wallet sa mga bulsa o bag. Ang taga dukot nila na madalas ko makita ay yung matangkad na mamang may dalang bag (black at may sling na green) na wala naman yatang laman. Gamit nya yung bag para itago yung kamay nya.

Meron din namang lalansehin ka sa pamamagitan ng paghulog ng mga coins o di kaya naman ay hinahanap kunwari ang tiket nya. Kapag nakuha nya attention mo, may kasama sya na kukuha naman ng ng wallet o cellphone mo. hehe!

Kaya nga gusto ko na magkakotse. Ang tagal naman mag sale na piso isang tumpok. tsk!

Magkakaroon pala ng snap election sa Canada. Malapit na rin ang eleksyon sa US.  Sa Pilipinas naman, 2010 pa ang susunod na eleksyon.

Pero ngayon pa lang nagpupwestuhan na ang mga kakandidato sa pagkapresidente.  Bagamat hindi naman nila hayagang sinasabi na sila ay tatakbo, medyo obyus naman ang pamumultika.

Maraming napapabalita na tatakbo sa pagka-presidente. Nariyan si Manny Villar, Mar Roxas, Loren Legarda. Wala pa akong napipisil sa kanila.

Samantala, si Pacquiao naman ay napabalitang tatakbo din sa 2010. Malamang ay sa pagkasenador. Ilang laban na nga lang daw matapos ang Pacquiao vs Dela Hoya fight ay magreretiro na sya. Pag nagkataon, dadami ang magsisirkus sa Senado. Grrr…

September na naman, umpisa na naman ang ber months. Malapit na ang pasko!

Sabi nila, mas masarap pa rin daw ang pasko dito sa Pinas. Mas masaya. Mas ramdam ang pasko. Siguro nga.

Pero kung tutuusin ang pasko ay isang ispirtitwal na pagdiriwang dapat. Pero dahil komersyalisado na masyado ang pasko, gaya ng maraming okasyon, kung wala kang pera, hindi magiging “masaya” ang pasko.

Kayo ano, sa inyo ang pasko? O gusto nyo rin ba ng white christmas?

Paunawa: Kung naligaw ka dito sa paghahanap ng puke at kung anupamang kabastusang may kinalaman sa puke, huwag mo na ituloy ang pagbabasa. Hindi ito tungkol doon.

Pero para naman hindi masyang ang pagpasyal mo dito, basahin mo na lang ito: Pinay Scandal (For Adults Only).

Late na naman ako pumasok sa trabaho kanina. Pinanood ko muna kasi yung Democratic National Convention (maluha-luha pa nga ako sa speech ni Michelle Obama at tribute kay Ted Kennedy).

Siksikan sa bus na nasakyan ko nanina at maraming nakatayo, pati ako. Pag dating sa Mall of Asia, medyo napabigla yung preno ni mamang drayber. Kaya ayun, medyo nawala sa balanse yung isang ale at nadakma yung hindi dapat dakmain sa akin.

“Ay, puke mo!”, napasigaw ang ale dahil sa gulat. Nag-enjoy Nagulat din ako sa pangyayari.

“Titi ko po yan ale”, gusto ko sanang sabihin sa ale. Bibiruin ko sana, pero nagdalawang isip din ako at baka mapikon yung Ale. hehe!

Pero bakit kaya ganun? Sa dinami-dami naman ng pwedeng sabihin eh puke pa ang masasambit kapag nagugulat? Madalas ko kasi ito marinig sa mga babaeng nagugulat. Hindi ko pa naman ito naririnig sa mga kalalakihan. Dahil kaya sa lagi nila itong iniisip? Kung gayon, ibig sabihin habang nakatayo yung ale sa bus, isip sya ng isip tungkol sa puke nya? Ang labo. hehe!

Sayang at wala na si Ernie Baron. Ano kayang paliwanag ni Ka Ernie dito?

Kanina sa bus pauwi ng bahay, may nakasakayan akong sundalo na naka-uniform pa nga. Pumara doon sa lugar na bawal ang magbaba at magsakay. Pinagbigyan naman ni Mamang Drayber.

Hindi pa halos nakakalayo ang bumabang sundalo, may sumitang pulis kay Mamang Drayber, kinukuha ang lisensya. “Sundalo ang ibinaba ko! Ser, sundalo ang ibinaba ko.” Paulit-ulit na sinasabi ng drayber na halos pasigaw na nga. Kaya lang hindi naman nakita ni Mamang Pulis yung sundalo.

Mabilis na kumilos si Mamang Kundoktor. Hinabol si Mamang Sundalo at inabutan naman. Pinakiusapan siguro na areglohin kay Mamang Pulis kaya bumallik si Mamang Sundalo. Sumaludo lang kay Mamang Pulis si Mamang Sundalo at yun na. Abswelto na si Mamang Drayber.

Exempted pala ang mga sundalo sa mga No loading and unloading area. Siguro may gera sa Pasay Rotonda kaya ganun.

Mga abusado. Bwisit!

Kung tutuusin, madali lang naman talaga intindihin ang ibig sabihin nyan. Si Pia nga, naiintindihan yan eh. Pero doon sa bilyaran sa Hobbies of Asia sa Diosdado Makapagal Blvd, mistulang dekorasyon lang yan. Akala ko sa Superbowl sa Makati Cinema Square lang yan ginagawang dekorasyon. hehe!

Ibang klase nga sa Hobbies of Asia Billiards and Bar. May nakapaskil na NO SMOKING pero ang daming naninigarilyo. Ang matindi, may ibinibigay pang ashtray yung mga attendant. LOL

Halos hindi tuloy ako makahinga kanina dahil sa usok. Pero ganunpaman, muntik ko na ma-zero si Jay. 7-2 ang score, panalo na naman ako!

Ah, I love billiards game!